Publikacja podejmuje problematykę dzieciństwa w perspektywie współczesnych przekazów medialnych, analizując jego znaczenia, reprezentacje oraz sposoby konstruowania w kulturze wizualnej. Autorka łączy refleksję teoretyczną nad rodziną, dzieciństwem i kategorią szczęścia z analizą narzędzi oddziaływania mediów oraz specyfiki wizualności w społeczeństwie późnej nowoczesności.

Centralną część książki stanowią badania empiryczne dotyczące obrazów dzieciństwa obecnych w serialach, czasopismach kierowanych do dorosłych i do dzieci, a także w reklamach. Zastosowana metodologia pozwala uchwycić zarówno powtarzalne wzorce, jak i subtelne różnice w sposobach przedstawiania dziecka i jego świata. Wyniki analiz ukazują, w jakim stopniu medialne obrazy dzieciństwa odzwierciedlają rzeczywistość, a w jakim ją modelują, wytwarzając określone oczekiwania wobec rodziców, wychowania oraz rozwoju dziecka.

Książka wpisuje się w nurt badań nad relacjami między mediami a kształtowaniem wyobrażeń społecznych, oferując czytelnikowi narzędzia do bardziej krytycznej i świadomej interpretacji przekazów wizualnych. Zestawienie teorii z wnioskami z badań własnych prowadzi do wniosków o roli mediów w konstruowaniu norm, wartości oraz wzorców „szczęśliwego dzieciństwa”.

Publikacja adresowana jest do badaczy i praktyków zajmujących się pedagogiką, mediami, socjologią oraz psychologią społeczną, a także do osób zainteresowanych współczesnymi przemianami dzieciństwa i rodziny. Stanowi jednocześnie propozycję dalszej refleksji nad odpowiedzialnym i krytycznym uczestnictwem w kulturze medialnej.